Psychoterapia to zespół metod leczenia szerokiego spektrum zaburzeń i problemów natury psychicznej i emocjonalnej, realizowanych w bezpośredniej relacji z terapeutą.

Terapia to cykl regularnych spotkań, opierających się na bezpośrednim kontakcie terapeuty z Osobą, indywidualnych lub w większej grupie – w zależności od rodzaju terapii.

Poza suchą definicją – terapia to Twoja praca nad emocjami i tym co kłębi się w Twojej głowie i ciele, przebiegająca we wsparciu zaufanej osoby terapeuty, pomagające- j/go Tobie uporać się systemowo, krok po kroku z tym wszystkim, co sprawia Ci trudność, odbudować i wzmocnić siebie, ukoić nerwy, osiągnąć upragniony dobrostan, błogostan i spokój.

Osoba silna, odporna psychicznie:
1. nie czuje trudnych emocji
2. nie odczuwa stresu
3. zawsze dąży do rozwiązania problemu/ sytuacji
4. nigdy się nie poddaje
5. jest pewna siebie
6. ma wysokie poczucie własnej wartości
7. jest zawsze uśmiechnięta i ma dobry humor
8. ma wpływ na to co się dzieje w jej życiu
9. jest samowystarczalna
10. nie potrzebuje pomocy innych
11. nie włącza innych w swoje sprawy

Nadrzędnym celem każdej terapii jest osiągnięcie komfortu psychicznego, dlatego ważna jest świadomość, że nie musisz mieć zaburzeń psychicznych, aby skorzystać z psychoterapii i dzięki niej osiągnąć wellbeing.

Jeżeli w Twoim życiu wystąpiło chociaż jedno z poniższych zdarzeń, lub przejawiasz któryś z symptomów, rozważ podjęcie terapii:
– doświadczenie traumy: utrata bliskiej osoby, poważna choroba, wypadek, napaść, napaść seksualna, gwałt, molestowanie, jakakolwiek inna sytuacja wywołująca poczucie zagrożenia życia lub inne ekstremalnie stresujące zdarzenie
– traumy wczesnorozwojowe i relacyjne
– trudności w relacji, sytuacja okołorozwodowa
– objawy depresji, skrajne poczucie zobojętnienia, myśli samobójcze
– poczucie lęku, silny niepokój, natrętne myśli, zaburzenia snu lub bezsenność
– niskie poczucie własnej wartości, niemoc, bezradność
– uzależnienia
– natręctwa i fobie
– zaburzenia nastrojów, skrajne stany emocjonalne, częste zmiany nastroju
– problemy z napadami agresji i trudności z kontrolowaniem emocji
– objawy psychotyczne, halucynacje, urojenia, stany manii
– poczucie wypalenia zawodowego, życiowego, braku celu i sensu życia
– zaburzenia żywienia
– trudności wychowawcze i problemy w funkcjonowaniu dzieci i młodzieży
– zaburzenia tożsamości, niepewność w obszarze orientacji seksualnej bądź tożsamości płciowej
– potrzeba rozwoju, wzmocnienie poczucia własnej wartości, odnalezienia swoich celów, wzmocnienia kobiecości, znalezienia sposobów radzenia sobie ze stresem, umiejętności skupienia na tu i teraz.

Przeciwwskazaniem do podjęcia terapii jest somatyczna niestabilność klienta, wynikająca z sytuacji życiowej, okoliczności w których czynnie uczestniczy, aktywne zaburzenia psychotyczne bądź aktywna faza uzależnienia.

Jeżeli nie masz wystarczającej chęci zmiany, zgłaszasz się na terapię pod wpływem przymusu, bądź namowy osób trzecich, ale nie mając wiary w jej powodzenie czy świadomości istnienia problemu, przemyśl czy na pewno nie masz innej opcji spędzania godziny tygodniowo.

Równie istotnym przeciwskazaniem do pracy z konkretnym terapeutą/ terapeutką jest brak zaufania do niego.

Pamiętaj, że jednym z najważniejszych czynników wpływających na skuteczność psychoterapii jest relacja klient – terapeuta. Zaufanie, poczucie bezpieczeństwa w gabinecie, otwartość i możliwość bezwarunkowego bycia sobą… to niezbędne elementy środowiska sprzyjającego zmianie. Jeżeli tego nie czujesz, spróbuj z inną terapeutką/ terapeutą.

W gabinecie Turkusowej Terapii kierujemy się zarówno wytycznymi polskiego i europejskiego prawodawstwa, związanymi m.in. z ochroną danych osobowych i przepisami RODO, jak również zasadami Kodeksu Etycznego Psychoterapeutów PTP:
“Proces psychoterapii oparty na szczególnego rodzaju relacji między osobą pozostającą w terapii a psychoterapeutą, wymaga uważności i wrażliwości psychoterapeuty na pojawiające się w toku tego procesu problemy etyczne. Kodeks etyczny ma za zadanie ułatwić psychoterapeutom rozwiązywanie tych problemów, nie stanowiąc jednak prawa w ścisłym tego słowa znaczeniu; a jedynie wskazując na
standardy optymalnego zachowania i postępowania psychoterapeuty. Naruszenie tych zasad może jednak wiązać się z postępowaniem dyscyplinarnym.
Jest oczywiste, że jak każdy, kto pomaga chorym, psychoterapeuta szanuje autonomię, godność i system wartości pacjenta oraz dąży do zachowania i ochrony fundamentalnych praw człowieka, a podstawowym celem jego działań jest dobro pacjenta. Że jest zobowiązany do poszerzania swojej wiedzy dotyczącej zachowania człowieka, pogłębiania rozumienia siebie i innych, w celu wykorzystania tej wiedzy dla dobra pacjenta i że korzysta ze swoich umiejętności tylko dla dobra pacjenta. Psychoterapeuta nie powinien zezwalać na niewłaściwe wykorzystanie swoich umiejętności przez inne osoby czy instytucje, a w szczególności powinien dbać o zachowanie poufności treści spotkań, wyników technik diagnostycznych i badań oraz zasad, które dotyczą stosunków pomiędzy profesjonalistami.”